را مسخ كنند و چهرهء مسخ شده را به جويندگان و پژوهندگان عرضه بدارند . سعدى در بوستان داستانى را مىآورد ، مىگويد شخصى شيطان را در خواب ديد در حالى كه چهره اى زيبا و متناسب داشت . تعجب كرد و گفت : ما تا حالا هرجا كه عكس تو را در سردر حمامها و يا در كتابها ( و مخصوصاً در كليساها كه نقاشى جهنم و ملائكهء غلاظ و شداد و شيطان را ترسيم مىكنند ) ديده‌ايم ، با قيافه اى بسيار موحش بوده است ، تو را با چشمهايى از حدقه درآمده ، در حالى كه آتش از منخر بيرون مىآيد ديده‌ايم ، تو كه آنطور نيستى ؟ ! گفت : آخر قلم در دست دشمن است ، دشمن هرطور كه دلش مىخواهد عكس من [ را ] مىكشد نه آنطور كه من هستم ، بسيار خوب من و فرزند آدم با هم دشمنيم ، ولى دشمنى چه ربطى دارد با آن قيافه و سيما ؟ . 2 . لازم است مقايسه اى شود ميان خداى اسلام و خداى به اصطلاح وحدت وجودى هندى و بودايى و چينى و غيره كه خدا را عين جهان و متكامل مىدانند ، و همچنين خداى يوگا كه از اول با انسان نيست و در راه با انسان نيست ، فقط در مقصد با انسان است . خداى اسلام خودش هدف هر حركت و سير است ، نه اينكه خود متحرك باشد و به سوى چيز ديگر روان باشد . او صمد است و همه چيز به سوى اوست . يادداشت خدا در آيينهء انديشهء بشرى 1 . تشبيه قواى ادراكى انسان ( 1 ) و امورى كه در اين قوا منعكس مىشود به آيينه و صورى كه در آيينه منعكس مىگردد ، يك تشبيه نسبتاً قديمى است . مير سيد شريف جرجانى در مقدمهء كبراى منطق مىگويد :

--> ( 1 ) رجوع شود به درسهاى شناخت در قم و در كانون توحيد در محرم 98 .